Kaskadowe arkusze stylu
Dzięki wprowadzeniu kaskadowych arkuszy stylu dało osobą tworzącym strony internetowe narzędzie, za pomocą, którego można precyzyjnie określić wygląd strony. Ponad to język XHTML usunął niektóre elementy z opisów strony służące do określenie koloru tekstu czy tła, zamiany kroju pisma, czy też obramowania. Według nowych standardów doskonała strona internetowa to taka, w której treść jest zapinana jeżykiem XHTML a wygląd językiem CSS. Największą zasługą kaskadowego arkusza stylów jest to, że stosowanie tego jest niezwykle jednolite. Każdy fragment kodu zapisanego w języku XHTML można poszerzyć o element <style>. W środku tego fragmentu kodu mamy możliwość stosowania określonych atrybutów stylu. Arkusze te nie tylko standaryzują i ujednolicają wygląd stron, ale też powodują ograniczenie pobierania ilości danych podczas przeglądania stron. Można je stosować na trzy sposoby: styl wpisany, styl osadzony i zewnętrzne arkusze stylu, pierwszy ze sposobów wykorzystania kaskadowego arkusza stylu pomaga nam w powiększeniu dowolnie wybranego elementu kodu HTML., na, którego zmianie mam zależy. Metoda ta polega na bezpośredniości, czyli mamy możliwość zmiany wyglądu dowolnego nawet najmniejszego elementu bez wpływu na pozostałe elementy. Jednak przy zmianie dużej ilości elementu kodu wymaga zmiany ogromnej ilości kodu. Styl osadzony jest najbardziej rozpowszechnionym kaskadowym arkuszem stylu. Określamy w, nim rodzaj czcionki, szerokość marginesów, czy też kolor tekstu nie skupiając się na pojedynczych elementach, ale na całej klasie dokumentów. Między zewnętrznym arkuszem stylu a arkuszem osadzonym nie ma dużych różnic. Rozszerza on jego uniwersalność poprzez przeniesienie definicji stylów do osobnego pliku, który może być wykorzystany w wielu stronach składających się na jeden serwis.