JPEG
Format ten jest bardzo dużym przeciwieństw formatu GIF. JPEG oznacza Joint Photographic Experts Grup. Jest to nazwa organizacji, która opracowała ten sposób kompresji. Kompresja ta jest stosowana przede wszystkim do skali 24 bitowej, czyli 2^24, czyli ponad szesnaście milionów kolorów. Kompresja ta wykorzystuje tak zwany zapis stratny, czyli podczas procesu kompresowania bezpowrotnie tracimy część danych. Powoduje to znaczne zmniejszenie rozmiarów pliku, który otrzymujemy w wyniku tejże kompresji. Wielkość pliku JPEG jest zależna przede wszystkim od określonego na samym początku stopnia kompresji. Nie ma tu standardów określających przy jakim stopniu kompresji będzie jakość na dobrym poziomie. Stosuje się tu metodę prób i błędów, zatem trzeba się nieraz na męczyć, żeby otrzymać wiarę dobrą jakość przy jak najmniejszej wadze a w tym przypadku nawet przy bardzo dużej kompresji uzyskujemy bardzo dobra jakość. Końcowy efekt tego rodzaju kompresji to obraz złożony z kwadracików, które są tym większe, im większy jest stopień kompresji. Przy bardzo dużym stopni kompresji są owe kwadraciki tak duże, że obraz staje się przez to praktycznie w ogóle nieczytelny. Sposób ten niestety nie nadaję się jednak do kompresji obrazów o bardzo dużym kontraście, ale także obrazów, w których występuje mała liczba kolorów, gdyż plik, który uzyskamy nie będzie mniejszy niż w GIF-cie ponadto krawędzie w tym przypadku będą rozmyte i obraz zaburzony. Zatem format ten stosuje się tylko i wyłącznie w tych sytuacjach, kiedy mamy do czynienia z fotografiami posiadającymi dużą ilość kolorów. Pliki zapisane w tym formacie mają rozszerzenie .jpeg lub .jpg.